Η ταινία που θα σου αρέσει αλλά δεν θα θες να ξαναδείς.

Τον τελευταίο μήνα ένας καλός φίλος, μου πρότεινε και με παρότρυνε να δω μια συγκεκριμένη ταινία, το Requiem For A Dream.
Δεν είχα επίγνωση περί του θέματος, της πλοκής, του είδους και βασικά ούτε για την ύπαρξη της ταινίας. Με μία αναζήτηση λοιπόν στο internet, έμαθα πως πρόκειται για μια ταινία δράμα σε σχέση με τα ναρκωτικά!
Σε αυτό το σημείο πρέπει να πω, πως όποιος με ξέρει αρκετά γνωρίζει τα δύο πράγματα που αντιπαθώ ιδιαίτερα, αυτά είναι η coca cola και η δραματικές/κοινωνικές ταινίες.
Φυσικό επόμενο λοιπόν το γεγονός να έχω πολύ αρνητική στάση έναντι της πρότασης του φίλου μου, παρόλα αυτά εκείνος ήταν ανένδοτος.
Κάθισα λοιπόν παρέα με τον φίλο και τους ενδοιασμούς μου να δω την ταινία.
Η ταινία πραγματεύεται την σχέση του ανθρώπου με τα ναρκωτικά, δηλαδή τον εθισμό, μέσα από τις ιστορίες τεσσάρων ανθρώπων, δύο φίλους, την μητέρα ενός εκ των δύο και την κοπέλα του.
Σε αυτούς τους ρόλους πρωταγωνιστούν οι Ellen Burstyn(μητέρα), Jared Leto(γιος), Jennifer Connelly(κοπέλα του Jared) και Marlon Wayans(φίλος της Jennifer και του Jared).
Δεν θέλω να αναφερθώ συγκεκριμένα σε καμία σκηνή ή εικόνα της ταινίας καθώς κάθε μικρή της λεπτομέρεια παίζει μεγάλο ρόλο ως προς τον σκοπό της και νιώθω πως αν αποκαλύψω το παραμικρό θα αφαιρέσω κομμάτι της μαγείας που βιώνει κάποιος βλέποντας την για πρώτη φορά.
Σκληρή, αληθοφανής και αριστουργηματική ως προς την σκηνοθεσία της, η ταινία με κράτησε προσηλωμένο και αμίλητο καθ΄όλη την διάρκειά της και επίσης σε συνδυασμό με τις εκπληκτικές ερμηνείες των τεσσάρων πρωταγωνιστών με ταύτισε σε εξαιρετικό επίπεδο με τις καταστάσεις και τα συναισθήματα που βίωνε το κάθε πρόσωπο.

This slideshow requires JavaScript.


Αξίζει να σημειωθεί πως η ταινία πλαισιώνετε με ένα από τα πιο χαρακτηριστικά soundtracks τέλια συντεθειμένο για την ολοκλήρωση της συναισθηματικής φόρτισης του θεατή της.
Δεν θα πω ψέματα η ταινία μόλις τελείωσε με άφησε άδειο από κάθε είδους συναίσθημα ή σκέψη, έμεινα να κοιτάω την μαύρη οθόνη του υπολογιστή ανέκφραστος. Αλλά αυτό ακριβός θέλει να πετύχει η ταινία, από την πρώτη μέχρι την τελευταία σκηνή χτίζει τα συναισθήματα μέσα σου, κορυφώνετε σταδιακά με ολοένα και πιο σκληρές εικόνες και καταστάσεις και όταν φτάνει επιτέλους στο τέλος η κορύφωση σε οδηγεί σε γκρεμό, σε ρίχνει και σε αδειάζει. Η εμπειρία ολοκληρώνετε αρκετή ώρα αφού έχει τελειώσει η ταινία και συνειδητοποιείς το πόσο καλά “σε κατάφερε”… μια ταινία που θα σου αρέσει αλλά δεν θα θες να την ξαναδείς.

 

 

Advertisements